"เพชร"ในพระไตรปิฏกนั้นมีอยู่ คือ สิ่งที่จะดับทุกข์ได้

 

ในฐานะเป็นหัวใจของพระพุทธศาสนา มีอยู่อย่างสมควรที่จะเรียกว่าเพชร

 

แล้วแถมยังมีเครื่องมือสำหรับขุดเพชรในพระไตรปิฏก นั่นเอง,

 

มีหีบ มีลัง มีกล่อง มีผอบที่จะใส่เพชร ล้วนมีอยู่ในพระไตรปิฏก

 

แม้กระทั่ง กระสอบ หรือ กระดาษ หรือเชือกถัก

 

ที่จะห่อหุ้มหีบหรือกล่องเหล่านั้น.

 

ขอให้รู้จักพระไตรปิฏกในลักษณะอย่างนี้ว่า มีเพชรอยู่ในพระไตรปิฏก,

 

มีเครื่องมือขุดอย่างครบถ้วน,

 

มีภาชนะสำหรับจะใส่และหุ้มห่อ อยู่อย่างครบถ้วน.

 

เห็นไหม ว่าในพระไตรปิฏกนี้ ส่วนไหนเป็นอะไร อย่างไร เท่าไร เพียงไร;

 

จะได้ถือเอาอย่างถูกต้อง ตรงตามที่ควรจะถือเอา.

 

มิฉะนั้นกลัวว่า จะไปถือเอาผืนกระสอบห่อชั้นนอก

 

ไม่เข้าถึงแม้แต่หีบที่ใส่เพชรไว้

 

แถมยังไม่มีเครื่องมือขุดหาเพชร แล้วจะหาเพชรได้ที่ไหน,

 

ฉะนั้น จึงขอร้องว่าให้สนใจเรื่องนี้ให้มาก

 

อย่าพึ่งเข้าใจไปว่า เป็นเรื่องหยาบคาย รุนแรง

 

จ้วงจาบพระไตรปิฏก แม้แต่ประการใดเลย.

 

 

ที่มา : http://www.buddhadasa.com/heritage/diamond3.html